قمار نیچه ای

شرط بندی پاسکال بر روی انتخاب سبک زندگی بر اساس شریعت مسیحی در میان اهل فلسفه و تا حدی سایر افراد شناخته شده است با این حال صورت بندی زیر برای یادآوری و توسعه بحث برای مقاصد مد نظر نگارنده ارائه میگردد: عقل سلیم حکم می کند بر اساس شریعت میسحی زندگی کنیم چراکه حتی در صورت عدم زندگی پس از مرگ و فانی بودن نفس چیز زیادی از دست نداده ایم اما اگر بر اساس شریعت مسیحی زندگی نکنیم اگر به کمترین احتمال ممکن، زندگی پس از مرگ، خلود نفس و سعادت و شقاوت ابدی وجود داشته باشد آنگاه با شقاوت ابدی مواجه هستیم که ضرر بسیار عظیمی است و قابل مقایسه با لذت فانی دنیوی نیست. اما نیچه با این استدلال چه میکند؟ نیچه فیلسوفی نیست که چندان استدلال آور باشد و به نقد استدلال دیگران بپردازد یا صورتبندی استدلالی را به هم زند، نیچه وسواس محاجه با پاسکال را ندارد. در هیچ یک از آثار نیچه نشانی از پاسخ به این شرط بندی یا چیزی مشابه آن نیست اما چرا پای نیچه را به این مهلکه باز کنیم؟ نیچه در بحث اخلاق بردگی این چالش را مطرح میکند که وقتی ما برای وجود داشتن یا وجود نداشتن خود مخیّر نبوده ایم چرا باید مسئولیت اعمال خود را بر دوش بکشیم؟ زندگی با همه زیر و بم خود، با همه کششهای غریزی و مخاطرات حیات و در یک کلام با این همه رنج چه جای مسئولیتی برای ما باقی میگذارد؟ زندگی چه بر اساس ایمان میسحی یا هر سلوکی که رفتار ما را